Andere kastelen

(niet te bezichtigen)

In de geschiedenis van Tirol worden “de heren van Auer boven Tirol” vaak genoemd. Daarmee worden de leenmannen van Schloss Auer bedoeld. Na het uitsterven van de heren Auer ging het kasteel over naar de nakomelingen van de Florentijnse bankiersfamilie Rossi. Daarna kwam het kasteel in het bezit van diverse adelijke families. Een familielid van de huidige eigenaren (graven van Khuen-Belasi) heeft onlangs geprobeerd het tot een boerderij gezonken gebouw zijn oorsponkelijke stijl terug te geven. Schloss Auer is een pittoresk middeleeuws bouwwerk, een gesloten terrein zonder wachttoren, met een met tin bekroonde ringmuur, personeelgebouwen, stallen en schuren. Bovendien is er een kamer met lambrisering aanwezig alsook een kapel met een klein hoogaltaar.

Tegen de hellingen van de Mutspitze staat temidden van wijngaarden Schloss Thurnstein. De massieve, hoge toren is met een woongebouw uit de 16de eeuw verbonden – hij werd in de 19de eeuw uitgebreid en in de 20ste eeuw voltooid. De naam Thurnstein duikt voor het eerst in 1478 op. In de tijd daarna was het kasteel leengoed van verschillende families. Rond de wisseling van de 16de naar de 17de eeuw kwam Thurnstein in het bezit van Alexander von Egen, wiens nakomelingen het kasteel vandaag nog bezitten. Tegenwoordig is het kasteel een café waar men de beroemde Napoleon-wijn drinkt. De wijn kreeg zijn naam toen het bericht kwam dat de Franse keizer Napoleon III bij Sedan gevangen werd genomen.

(niet te bezichtigen)

Om op de rotsheuvel te komen, waarop de Zenoburg staat, verlaat u Dorf Tirol in de richting van Meran, slaat u bij Erlenburg de oude Jaufenstraße in en vindt u na een paar honderd meter links op een klein uitstekend plateau het slot. Deze heuvel heeft een uiterst strategische ligging. De kapel kreeg in de middeleeuwen het karakter van een paltskapel en diende vele eeuwen volgens haar historische bestemming als slotkapel. St. Zeno, die begin van onze jaartelling leefde en beschermheilige van het water is, had hier een heiligdom, dat veel pelgrims en bedevaartgangers aantrok. Tussen 470 en 474 werden hier de beenderen van bisschop St. Valentin van Augsburg en in 725 ook die van bisschop St. Korbinian van Freising begraven. Het heiligdom verloor zijn betekenis, nadat de stoffelijke resten naar Freising werden overgebracht. De religieuze betekenis van deze plaats nam af. Tussen 1285 en 1290 liet Meinhard II vernieuwingen en uitbreidingen verrichten. Het slot werd de lievelingsresidentie van de Tiroolse vorstenfamilie, tot Karel van Bohemen in de strijd tegen Margarethe Maultasch de Zenoburg 1347 verwoestte. In de eeuwen daarna raakte de Zenoburg in verval. In 1800 kocht de familie Leopold von Braitenberg de Zenoburg. Ze is nog steeds in bezit van de familie en senator Dr. Karl von Braitenberg heeft zich zeer voor de restauratie van de kapel, de toren en de inrichting van het woongedeelte ingezet.